Over ons

Sinds 1984 de beste

Tetouan is begonnen als eenmanszaak die sinds 10 oktober 1984 Leiden kennis liet maken met de mediterraanse keuken. De specialisatie in die tijd waren olijven en kruiden, dit werd meteen een succes onder de Leidenaren die nog zelden in aanraking zijn gekomen met de mediterraanse keuken. Sinds 1984 werd er flink gehandeld in olijven en kruiden en het werd al snel een gewoonte onder veel Leidenaren om zaterdag de markt te bezoeken voor kruiden en olijven. Waar dhr. Kebdani met een Berkel weegschaal (voor de olijven) en een brievenweegschaal (voor de kruiden), een zeil en een paar klemmen samen met M’hamed El Atmani ‘de longen uit hun lijf’ schreeuwde.

Er werd besloten om meer producten te importeren uit het mediterraans gebied, deze producten werden gedroogde abrikozen en vijgen. Deze producten waren al wel bekend onder de Leidenaren, maar werden volgens dhr. Kebdani en M’hamed veel te duur aangeboden en vonden dat het goedkoper kon.

Dit werd al snel vervolgt door producten wereldwijd, Azië, (Zuid) Afrika, Australië en de Verenigde Staten.

Tetouan staat sinds 1984 bekend om de nauwe verbanden die gelegd worden tussen klant en verkoper, kwaliteit tegen de laagste prijs aanbieden en gewoon voor de gezelligheid.


M’hamed El Atmani

Ik ben Mhamed El Atmani, geboren in 1963 in een klein dorpje genaamd Segangan waar mijn vader een klein kruideniers winkeltje runde. Mijn vader liet mij op een leeftijd van 8 jaar helpen in de winkel. Mijn school was die tijd ruim anderhalf uur lopen dus kon ik helaas alleen in het weekend helpen. Mijn vader merkte dat ik het erg leuk vond om te helpen en zag dat mijn rekenen op school zeer goed werd beoordeeld. Mijn vader beloofde mij dat ik als ik zou slagen voor mijn laatste toets van het schooljaar ik doordeweeks een paar uur in de winkel mochten werken, ik was inmiddels 10 jaar.

Ik kwam uit een gezin van 10 mensen, en een kruideniers winkeltje was in die tijd niet genoeg om voor een gezin van 10 mensen te zorgen. Mijn vader vond een baan in Nederland in een kipfabriek waar hij 16 uur per dag werkte.

Ik besloot om in plaats van naar de school te gaan, stiekem de sleutels van de winkel mee te nemen en te gaan werken in de winkel. Mijn moeder was het hier absoluut niet mee eens en pakte de sleutel af (waar ik al een kopie van heb gemaakt). Zonder dat mijn moeder het door had werkte ik dag in dag uit in de winkel en leerde ik op 11 jarige leeftijd mijn eigen winkel te runnen.

Op 17 jarige leeftijd had mijn vader een baan voor me gevonden in dezelfde fabriek waar hij werkte en vertrok ik naar Nederland en met veel verdriet ‘mijn’ kruideniers zaakje achter gelaten.

Al snel merkte ik dat het werken in een fabriek niets voor mij is, maar toch heb ik doorgezet en hier voor 2 jaar gewerkt. Na wat andere baantjes in o.a. de horeca ontmoette ik dhr. Kebdani (die een hele goede vriend van mijn vader bleek te zijn), en vroeg me of ik het leuk zou vinden om samen met hem olijven kruiden te verkopen. Dit klonk als muziek in mijn oren

en sinds 1984 heb ik met veel liefde voor het vak en vooral veel liefde voor de Leidenaren mijn vak als kruidenier voortgezet.

 

Een dag op de markt
Door: Tim Padmos